သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ သမုိင္းႏွင့္
ဗုဒၶပူဇနိယပြဲေတာ္ မွတ္တမ္း
သာသနာႏွစ္ ၂၅၅၈ ခုႏွစ္၊ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၆ ခုႏွစ္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊
(၈) လပုိင္း ၾသဂုတ္လကုိ ေရာက္လာၿပီဆုိေတာ့ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ အထင္ရွားဆုံး
ကႏၵီၿမဳိ႕ရွိ Esala Perahala ႏွင့္ Dalada Perahala အေၾကာင္းကုိ ေရးသားခ်င္
သည့္ ဆႏၵ ျဖစ္လာပါတယ္။
.........................................................................
မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုႏွစ္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးသည့္အခ်ိန္ကစ၍ မနားမေန
သတၱဝါေတြအတြက္ မဂၢင္ရွစ္ပါးႏွင့္ သစၥာေလးပါးတုိ႔ျဖင့္ သတၱဝါတုိ႔၏ ဥာဏ္
အႏုအရင့္အလုိက္ ေဟာေဖာ္ညြန္ျပၿပီးေနာက္ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုႏွစ္
ကဆုန္လျပည့္ အဂၤါေန႔မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ဝါေတာ္ (၄၅) ဝါ သက္ေတာ္
(၈၀) သုိ႔ေရာက္ေတာ္မူၿပီး မဟာပရိနိဗၺာန္ျပဳခဲ့ရပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္
မဟာပရိနိဗၺာန္ ဝင္စံေတာ္မူၿပီး၍ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုႏွစ္ ကဆုန္လဆုတ္
(၁၂) ရက္ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ေတေဇာဓာတ္ ေလာင္ကၽြမ္းေတာ္မူေသာအခါ
အသားေတာ္ ၊ အေသြးေတာ္တုိ႔သည္ ေလာင္ကၽြမ္းေတာ္မူၿပီး လူသာမန္တုိ႔
ကဲသုိ႔ ျပာမ်ား မျဖစ္သြားပဲ ၾကြင္းက်န္ေသာ ဓာတ္ေတာ္မ်ား က်န္ရွိခဲ့ပါတယ္။
ထုိသုိ႔ ၾကြင္းက်န္းေသာ ဘုရားရွင္၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း
ျဖစ္ပါတယ္။
(၁) စြယ္ေတာ္ ေလးဆူ
(၂) ညွပ္ရုိးေတာ္ ႏွစ္ဆူ
(၃) ဥဏၰလုံးေမြးရွင္ေတာ္ ဟု ခုႏွစ္ဆူ က်န္ရွိခဲ့ပါတယ္။
က်န္သည့္ ရွင္ေတာ္ျမတ္၏ ကုိယ္ခႏၶာ အစိတ္အပုိင္းမွာ အေသးဆုံး ဓာတ္ေတာ္
ေမြေတာ္ကေတာ့ မုန္ညွင္းေစ့ခန္႔ ပမာဏရွိၿပီး ျမတ္ေလးပန္းငုံကဲ့သုိ႔ အေရာင္
အဆင္း ရွိပါတယ္။ အလယ္အလတ္ပုိင္း ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္မ်ားမွာ အထက္
ပုိင္း က်ဳိးေသာ ဆန္ကြဲခန္႔ ပမာဏရွိၿပီး အလြန္စင္ၾကယ္ သန္႔ရွင္း ေတာက္
ပေသာ ပုလဲအဆင္းႏွင့္ တူၾကပါတယ္။ အႀကီးဆံုး ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္
တို႔ကား အလယ္၌ကြဲေနေသာ ပဲေနာက္ေစ့ခန္႔ ပမာဏရွိၿပီး ေရႊအဆင္းႏွင့္
တူေသာ အေရာင္အဆင္းရွိၾကပါတယ္ ဟု ဒီဃနိကာယ အ႒ကထာ
စာမ်က္ႏွာ ၁၉၆ တြင္ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
အထက္ပါ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္အားလုံးတုိ႔ကုိ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ထပ္၍
မၿပိဳကြဲ မပ်က္ စီးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အသမၻိႏၷ ဓာတ္ေတာ္မ်ားဟုလည္း ေခၚဆုိ
ၾကပါတယ္။
...........................................................................................
ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ ဘုရားရွင္း၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ခုနွစ္ၿပည္ေထာင္မင္းမ်ား
အား ေဒါနပုဏၰားၾကီးက ခဲြေ၀ေပးခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိဳ ့ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို
အရွင္မဟာကႆပနွင့္ အဇာတသတ္မင္းတို ့တိုင္ပင္ၿပီး စက္ယႏၱယားအေစာင့္
ထားကာ သိမ္းဆည္းၿမွပ္နွံထားခဲ့ရာ ေနာင္နွစ္ေပါင္း ၂၃၅ နွစ္အၾကာတြင္
သီရိဓမၼာေသာက မင္းၾကီးက တူးေဖာ္၍ ေစတီေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္
တည္ထား ကိုးကြယ္ကာ သာသနာေတာ္ၾကီး စည္ပင္ ျပန္႔ပြားေစခဲ့ပါတယ္။
...........................................................................
ဘီစီ (၄) ရာစုတြင္ မ်က္ေမွာက္ ၾသဒိသျပည္နယ္ ျဖစ္ေသာ ကလိဂၤတုိင္း ဂုဟသီဝ
ဘုရင္က ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ကုိ အေလးအျမတ္ျပဳ၍ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ခဲ့သလုိ
ကလိဂၤတုိင္းသူ ျပည္သားတုိ႔သည္လည္း ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္လာခဲ့ၾကပါတယ္။
အေၾကာင္းကား တခ်ဳိ႕ အယူမတူၾကသူတုိ႔က မင္းႀကီး ပႏၵဳထံသုိ႔ သြားေရာက္
ျခင္းကပ္၍ ဂုဟသီဝမင္းက နတ္ေတြကုိ မကုိးကြယ္ေတာ့ပဲႏွင့္ စြယ္ေတာ္ကုိ ကုိး
ကြယ္ေနၾကပါတယ္ လုိ႔ ေလွ်ာက္ၾကားလုိက္သည့္အခါမွ မင္းႀကီး ပႏၵဳက
ထုိစြယ္ေတာ္ကုိ သူ႔ဆီ သယ္ေဆာင္လာခဲ့ပါ။ သည္ေရာက္သည့္အခါ အကုန္ပ်က္စီး
ပစ္မည္ ဟု အမိန္႔ေပးပါတယ္။ မ်ားမၾကာခင္ စြယ္ေတာ္သည္ မင္းႀကီး ပႏၵဳထံသုိ႔
ေရာက္လာပါတယ္။ စြယ္ေတာ္၏ ႀကဳတ္ကုိ ဖြင့္လုိက္ေသာအခါ အံ့ဖြယ္တန္ခုိးမ်ား
ျဖာထြက္လာသျဖင့္ သူ႔ တစ္သက္တာမွာ တစ္ခါသာ ႀကဳံဖူးသည့္ အျဖစ္မ်ဳိးမွ စတင္၍
ဗုဒၶဘာသာဝင္ အျဖစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။ မင္းႀကီး ကရွရဒရ ကလည္း
ထုိသတင္းကုိ ၾကားေသာအခါ မင္းႀကီး ပႏၵဳ ေနထုိင္သည့္ ပလာလုၿမဳိ႕ေတာ္ကုိ
တုိက္ခုိက္ဖုိ႔ရန္ သူ၏ စစ္သည္မ်ားႏွင့္ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ထုိအခ်ိန္တြင္ မင္းႀကီး ပႏၵဳ ေမြးထားေသာ လက္ေရြးစင္တပ္ႏွင့္ ေတြ႔သျဖင့္ မင္းႀကီး
ကရွရဒရသည္ ၿမဳိ႕ေတာ္ ပလာလုကုိ မေရာက္ခင္ နတ္ရြာစံသြားခဲ့ပါတယ္။ မင္းႀကီး
ပႏၵဳတြင္ သားတစ္ေယာက္ႏွင့္သမီးတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ မင္းသားေလး အမည္မွာ
ဒႏၳ မင္းသမီးအမည္မွာ ေဟမာမလ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးသည္လည္း ဗုဒၶဘာ
သာဝင္မ်ား ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဂုဟသီဝ မင္းက မင္းႀကီး ပႏၵဳထံ ေတာင္းခံ၍
မင္းသမီး ေဟမာမလႏွင့္ စုလ်ားရစ္ပတ္ လက္ထက္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ထုိ႔အခ်ိန္တြင္ မင္းႀကီး ကရွရဒရ စစ္ပြဲမွာ က်ဆုံးသြားသည္ကုိ သားျဖစ္သူမ်ား ၾကားသိ
ၾကသျဖင့္ စစ္တပ္ အလုံးအရင္းႏွင့္ ခ်ီတပ္ကာ ဂုဟသီဝမင္းကုိ သတ္ၿပီး စြယ္ေတာ္ကုိ
ဖ်က္ဆီးပစ္ရ မည္ဆုိၿပီး ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
