Explain the Nature of Ariyavirecana Concept and its Psychotherapeutic Value

Explain the Nature of Ariyavirecana Concept and Its Psychotherapeutic Value

Exam Two

Exam (2) by venpunnavamsa

Describe the Nature of Mahayana Art in Sri Lanka

Describe the Nature of Mahayana Art in Sri Lanka

Ancient Cases of Buddhist Culture

Ancient Cases of Buddhist

Buddhist Psychotherapy 02

2 Buddhist Psychotherapy (2) (Autosaved)

Buddhist Psychotherapy

1 Buddhist Psychotherapy

Samādhi as a method of psychotherapy

(3) Samādhi as a Method of Psychotherapy

Explain with reference to relevant source what Buddhist psychotherapy is and point out intrinsic characteristic of Buddhist Psychotherapy

Explain With Reference to Relevant Source What Buddhist Psychotherapy is and Point Out Intrinsic Characteri...

ေတာ္သလင္းလျပည့္ ကုရုဓမၼေန႔

ေတာ္သလင္းလျပည့္ ကုရုဓမၼေန႔

အခ်ိန္ ကာလအားျဖင့္ ညအခါျဖစ္သလုိ ၿပီးခဲ့တဲ့ စကၠန္႔ပုိင္းေလာက္က မုိးေတြ တဖြဲဖြဲ ရြာသြန္းသြားခဲ့ပါတယ္။ မုိးစဲသြားေသာအခါ ပတ္ဝန္းက်င္ တခုလုံး တိတ္ဆိတ္ေန ပါတယ္။ စာေရးသူအေနနဲ႔ ေတာ္သလင္းလျပည့္ ဂရုဓမၼ (သုိ႔မဟုတ္) ကုရုဓမၼ အေၾကာင္းေလး ေရးသားဖုိ႔ရန္ စာအုပ္ အနည္းငယ္ ဖတ္ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဂရုဓမၼ (or) ကုရုဓမၼ အေၾကာင္းေလးကုိ စတင္ ေရးသားလုိက္ပါတယ္...။

ေတာ္သလင္းလဆုိတာ ဗုဒၶဘာသာေတြ အေနျဖင့္ မွတ္သားစရာ ေကာင္းလြန္းေသာ လျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အျပင္ ယင္းမာႀကဳိင္သင္း လ ေတာ္သလင္း ဆုိတာ ျမန္မာတုိ႔ ဆုိရုိးျပဳခဲ့ၾကတာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။

သုိ႔ေသာ္ မုိးေႏွာင္းကာလျဖစ္သလုိ ေတာ္သလင္း ေနမင္းဟာ ငါး ပုဇြန္ ေသေအာင္ ျပင္းလြန္းပါတယ္လုိ႔လည္း ဆုိၾကျပန္ပါတယ္...။

ေတာ္သလင္းလျပည့္ေန႔သည္ပင္ ျမန္မာတုိ႔အတြက္ ေန႔ထူး ေန႔ျမတ္ ျဖစ္ပါေပတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ပါရမီ ဆယ္ပါးတုိ႔တြင္ သီလ ပါရမီႏွင့္ တုိက္ရုိက္ဆက္စပ္
ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ေရွ႕ျမန္မာ အစဥ္အဆက္က ေတာ္သလင္းလျပည့္ေန႔ကုိ ဂရုဓမၼ အခါေတာ္ေန႔ ဟု ဆုိရုိးျပဳၾကပါတယ္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ သမုိင္းႏွင့္ ဗုဒၶပူဇနိယပြဲေတာ္ မွတ္တမ္း

သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ သမုိင္းႏွင့္

ဗုဒၶပူဇနိယပြဲေတာ္ မွတ္တမ္း

သာသနာႏွစ္ ၂၅၅၈ ခုႏွစ္၊ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၆ ခုႏွစ္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊

(၈) လပုိင္း ၾသဂုတ္လကုိ ေရာက္လာၿပီဆုိေတာ့ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ အထင္ရွားဆုံး

ကႏၵီၿမဳိ႕ရွိ Esala Perahala ႏွင့္ Dalada Perahala အေၾကာင္းကုိ ေရးသားခ်င္

သည့္ ဆႏၵ ျဖစ္လာပါတယ္။

.........................................................................

မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခုႏွစ္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးသည့္အခ်ိန္ကစ၍ မနားမေန

သတၱဝါေတြအတြက္ မဂၢင္ရွစ္ပါးႏွင့္ သစၥာေလးပါးတုိ႔ျဖင့္ သတၱဝါတုိ႔၏ ဥာဏ္

အႏုအရင့္အလုိက္ ေဟာေဖာ္ညြန္ျပၿပီးေနာက္ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုႏွစ္

ကဆုန္လျပည့္ အဂၤါေန႔မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ဝါေတာ္ (၄၅) ဝါ သက္ေတာ္

(၈၀) သုိ႔ေရာက္ေတာ္မူၿပီး မဟာပရိနိဗၺာန္ျပဳခဲ့ရပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္

မဟာပရိနိဗၺာန္ ဝင္စံေတာ္မူၿပီး၍ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုႏွစ္ ကဆုန္လဆုတ္

(၁၂) ရက္ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ေတေဇာဓာတ္ ေလာင္ကၽြမ္းေတာ္မူေသာအခါ

အသားေတာ္ ၊ အေသြးေတာ္တုိ႔သည္ ေလာင္ကၽြမ္းေတာ္မူၿပီး လူသာမန္တုိ႔

ကဲသုိ႔ ျပာမ်ား မျဖစ္သြားပဲ ၾကြင္းက်န္ေသာ ဓာတ္ေတာ္မ်ား က်န္ရွိခဲ့ပါတယ္။

ထုိသုိ႔ ၾကြင္းက်န္းေသာ ဘုရားရွင္၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း

ျဖစ္ပါတယ္။

(၁) စြယ္ေတာ္ ေလးဆူ

(၂) ညွပ္ရုိးေတာ္ ႏွစ္ဆူ

(၃) ဥဏၰလုံးေမြးရွင္ေတာ္ ဟု ခုႏွစ္ဆူ က်န္ရွိခဲ့ပါတယ္။

က်န္သည့္ ရွင္ေတာ္ျမတ္၏ ကုိယ္ခႏၶာ အစိတ္အပုိင္းမွာ အေသးဆုံး ဓာတ္ေတာ္

ေမြေတာ္ကေတာ့ မုန္ညွင္းေစ့ခန္႔ ပမာဏရွိၿပီး ျမတ္ေလးပန္းငုံကဲ့သုိ႔ အေရာင္

အဆင္း ရွိပါတယ္။ အလယ္အလတ္ပုိင္း ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္မ်ားမွာ အထက္

ပုိင္း က်ဳိးေသာ ဆန္ကြဲခန္႔ ပမာဏရွိၿပီး  အလြန္စင္ၾကယ္ သန္႔ရွင္း ေတာက္

ပေသာ ပုလဲအဆင္းႏွင့္ တူၾကပါတယ္။ အႀကီးဆံုး ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္

တို႔ကား အလယ္၌ကြဲေနေသာ ပဲေနာက္ေစ့ခန္႔ ပမာဏရွိၿပီး ေရႊအဆင္းႏွင့္

တူေသာ အေရာင္အဆင္းရွိၾကပါတယ္ ဟု ဒီဃနိကာယ အ႒ကထာ

စာမ်က္ႏွာ ၁၉၆ တြင္ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အထက္ပါ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္အားလုံးတုိ႔ကုိ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ထပ္၍

မၿပိဳကြဲ မပ်က္ စီးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အသမၻိႏၷ ဓာတ္ေတာ္မ်ားဟုလည္း ေခၚဆုိ

ၾကပါတယ္။

...........................................................................................

ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ ဘုရားရွင္း၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ခုနွစ္ၿပည္ေထာင္မင္းမ်ား

အား ေဒါနပုဏၰားၾကီးက ခဲြေ၀ေပးခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိဳ ့ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို

အရွင္မဟာကႆပနွင့္ အဇာတသတ္မင္းတို ့တိုင္ပင္ၿပီး စက္ယႏၱယားအေစာင့္

ထားကာ သိမ္းဆည္းၿမွပ္နွံထားခဲ့ရာ ေနာင္နွစ္ေပါင္း ၂၃၅ နွစ္အၾကာတြင္

သီရိဓမၼာေသာက မင္းၾကီးက တူးေဖာ္၍ ေစတီေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္

တည္ထား ကိုးကြယ္ကာ သာသနာေတာ္ၾကီး စည္ပင္ ျပန္႔ပြားေစခဲ့ပါတယ္။

...........................................................................

ဘီစီ (၄) ရာစုတြင္ မ်က္ေမွာက္ ၾသဒိသျပည္နယ္ ျဖစ္ေသာ ကလိဂၤတုိင္း ဂုဟသီဝ

ဘုရင္က ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ကုိ အေလးအျမတ္ျပဳ၍ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ခဲ့သလုိ

ကလိဂၤတုိင္းသူ ျပည္သားတုိ႔သည္လည္း ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္လာခဲ့ၾကပါတယ္။

အေၾကာင္းကား တခ်ဳိ႕ အယူမတူၾကသူတုိ႔က မင္းႀကီး ပႏၵဳထံသုိ႔ သြားေရာက္

ျခင္းကပ္၍ ဂုဟသီဝမင္းက နတ္ေတြကုိ မကုိးကြယ္ေတာ့ပဲႏွင့္ စြယ္ေတာ္ကုိ ကုိး

ကြယ္ေနၾကပါတယ္ လုိ႔ ေလွ်ာက္ၾကားလုိက္သည့္အခါမွ မင္းႀကီး ပႏၵဳက

ထုိစြယ္ေတာ္ကုိ သူ႔ဆီ သယ္ေဆာင္လာခဲ့ပါ။ သည္ေရာက္သည့္အခါ အကုန္ပ်က္စီး

ပစ္မည္ ဟု အမိန္႔ေပးပါတယ္။ မ်ားမၾကာခင္ စြယ္ေတာ္သည္ မင္းႀကီး ပႏၵဳထံသုိ႔

ေရာက္လာပါတယ္။ စြယ္ေတာ္၏ ႀကဳတ္ကုိ ဖြင့္လုိက္ေသာအခါ အံ့ဖြယ္တန္ခုိးမ်ား

ျဖာထြက္လာသျဖင့္ သူ႔ တစ္သက္တာမွာ တစ္ခါသာ ႀကဳံဖူးသည့္ အျဖစ္မ်ဳိးမွ စတင္၍

ဗုဒၶဘာသာဝင္ အျဖစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။ မင္းႀကီး ကရွရဒရ ကလည္း

ထုိသတင္းကုိ ၾကားေသာအခါ မင္းႀကီး ပႏၵဳ ေနထုိင္သည့္ ပလာလုၿမဳိ႕ေတာ္ကုိ

တုိက္ခုိက္ဖုိ႔ရန္ သူ၏ စစ္သည္မ်ားႏွင့္ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ထုိအခ်ိန္တြင္ မင္းႀကီး ပႏၵဳ ေမြးထားေသာ လက္ေရြးစင္တပ္ႏွင့္ ေတြ႔သျဖင့္ မင္းႀကီး

ကရွရဒရသည္ ၿမဳိ႕ေတာ္ ပလာလုကုိ မေရာက္ခင္ နတ္ရြာစံသြားခဲ့ပါတယ္။ မင္းႀကီး

ပႏၵဳတြင္ သားတစ္ေယာက္ႏွင့္သမီးတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ မင္းသားေလး အမည္မွာ

ဒႏၳ မင္းသမီးအမည္မွာ ေဟမာမလ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးသည္လည္း ဗုဒၶဘာ

သာဝင္မ်ား ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဂုဟသီဝ မင္းက မင္းႀကီး ပႏၵဳထံ ေတာင္းခံ၍

မင္းသမီး ေဟမာမလႏွင့္ စုလ်ားရစ္ပတ္ လက္ထက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ထုိ႔အခ်ိန္တြင္ မင္းႀကီး ကရွရဒရ စစ္ပြဲမွာ က်ဆုံးသြားသည္ကုိ သားျဖစ္သူမ်ား ၾကားသိ

ၾကသျဖင့္ စစ္တပ္ အလုံးအရင္းႏွင့္ ခ်ီတပ္ကာ ဂုဟသီဝမင္းကုိ သတ္ၿပီး စြယ္ေတာ္ကုိ

ဖ်က္ဆီးပစ္ရ မည္ဆုိၿပီး ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။

အာစရိယမွ အာစရိယပူဇာ

အာစရိယမွ အာစရိယပူဇာ

တေပါင္းလျပည့္ သဲပုံေစတီပြဲႏွင့္ သီတဂူ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ (၇၇) ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ ဝိဇာတ မဂၤလာပြဲေတာ္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဆရာေတာ္ႀကီး က်န္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ဆထက္မက သာသနာျပဳႏုိင္ပါေစ...။ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားႏွင့္ တပည့္မ်ားလည္း က်န္းမာ ခ်မ္းသာႏုိင္ၾကပါေစ...။ ထုိ႔အျပင္ ဤေနရာမွ ဆရာေတာ္ႀကီးအား ေရွးဦးပဏာမ အေနျဖင့္ မဂၤလာ နံနက္ခင္းမွာ လက္ဆယ္ျဖာ ထိပ္မွာမုိး၍ ရွိခုိး ဂါရဝျပဳလုိက္ပါတယ္။

ဤကဲ့သုိ႔ ဂါရဝျပဳၿပီးသည့္ေနာက္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားက the voice of Samgha မဂၢဇင္းမွာ
ေရးသားခဲ့ဖူးေသာ "အာစရိယမွ အာစရိယပူဇာသုိ႔" ဆုိသည့္ ေဆာင္းပါးေလးျဖင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးအား ထပ္မံ ပူေဇာ္လုိက္ပါတယ္။

မုန္းမာန္ ကင္းေဝး ေမတၱာေရး

မုန္းမာန္ ကင္းေဝး ေမတၱာေရး

ေနညဳိညဳိ ညေနခ်မ္းမွာ ေလွ်ာက္ေနၾက ဂ်လပစၥလမ္းႏွင့္ မရဒါနလမ္းေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္
ရင္း အေတြးတစ္ခု ဝင္လာပါတယ္။ လူေတြ ေျပာေနၾကတဲ့ " ေမတၱာဆုိတာ ဘာလဲ " ဆုိတာ
တစ္လမ္းလုံး စဥ္းစားၿပီး ေက်ာင္းသုိ႔ ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ေမတၱာ
အေၾကာင္း ေရးသားရန္ ဟန္ျပင္လုိက္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ထုိင္ေနၾက အခန္းေထာင့္နားက ကြန္ျပဴ
တာေရွ႕ကုိ ဝင္ထုိင္လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေမတၱာႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အခ်ဳိ႕ အေၾကာင္းအရာ
ေလးမ်ားကုိ ေက်ာင္းတုိက္ထဲက စာၾကည့္တုိက္ထဲမွ စာအုပ္မ်ား ျပန္လည္ၾကည့္ၿပီး အခ်က္
အလက္မ်ားကုိ ယူေဆာင္လာခဲ့ပါတယ္။ အရင္က မွတ္သားဖူးသည့္ မွတ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ လက္ရွိ
စုေဆာင္းထားေသာ အခ်က္အလက္ကုိ ယူ၍ ဤေဆာင္းပါးေလးကုိ စတင္ ေရးသားလုိက္
ပါတယ္။
ေလာကႀကီးမွာ ကြဲျပားမႈေတြ မ်ားစြာရွိေနၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေမတၱာႏွင့္ တဏွာ မကြဲျပားႏုိင္
ေအာင္ ျဖစ္ေနတာေတြ ရွိေနၾကသျဖင့္ ေမတၱာအေၾကာင္း သိဖုိ႔ရန္ လုိအပ္လာပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ တဏွာဆုိတာ ေမတၱာ အေယာင္ေဆာင္ၿပီး အလည္လာတဲ့ ဧည့္
သည္ပါ။ တဏွာအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း မသိၾကသျဖင့္ ေမတၱာဆုိတာ မသိၾကတာလည္း မ်ားစြာရွိပါတယ္။
ပါဠိေတာ္မွာ တဏွာႏွင့္ ေမတၱာကုိ သ႑ာန္ျပယုဂ္ ထုတ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆုိရင္
ေမတၱာယနာ မုေခန ရာေဂါ ဝေဥၥတိ တဲ့ တဏွာရာဂသည္ ေမတၱာအသြင္ေဆာင္ၿပီး ဖ်ား
ေယာင္တတ္၏ ဟု ေဖာ္ျပထားတာ ေနတၱိပကာရဏာ႒ကထာမွာ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္ဆုိတာ အေျဖရွာဖုိ႔ အမွန္တကယ္ လုိအပ္လာသလုိ ေမတၱာ
ဆုိတာကုိ ဘာေၾကာင့္ ေခၚတာလဲဆုိတာ အေျဖမွန္ သိဖုိ႔ မရွိမျဖစ္ လုိအပ္လာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က တစ္ေထာင့္ငါးရာ တဏွာႏွင့္ ရင္းႏွီးထားတဲ့ ကိေလသာေတြကုိ ေမတၱာအျဖစ္
ပုံမွားရုိက္ၿပီး ေမတၱာလုိ႔ တင္စားကာ ေခၚဆုိၾကတာလည္း ရွိၾကပါတယ္။ ဒါဟာ မွားယြင္းမႈ တစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္။
ၿပီးေတာ့ တစ္ေထာင့္ငါးရာ ကိေလသာေတြႏွင့္ ေရာေႏွာလ်က္ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး သေဘာတူ နားလည္မႈ ယူၿပီး သံေယာဇဥ္ေတြ ျဖစ္လာၾကတဲ့ အရာဟာ ေမတၱာ မဟုတ္တဲ့ အခ်စ္သာ
ျဖစ္ပါတယ္။

ေမတၱာဆုိတာ ဘာလဲ?

ေမတၱာဆုိတာသည္ ျဗဟၼဝိဟာရတရား ေလးပါးထဲက တစ္ပါး ပါဝင္ပါတယ္။ ထုိေမတၱာသည္ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ကုိယ္က်န္းမာမႈ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကုိ အေလ့
ထားၿပီး အထူးဂရုစုိက္တာ ေမတၱာပင္ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာလဲ ေလာကဓံ

ဘာလဲ ေလာကဓံ

ဒီေန႔ရဲ႕ ေနဝန္းႀကီးဟာ ကြယ္သြားျပန္ၿပီ ညရဲ႕ အေမွာင္ေအာက္မွာ အလင္းေရာင္

ဖန္ေခ်ာင္းေလးကုိ ထြန္းညွိၿပီး အနီးနားရွိတဲ့ မွတ္စု စာအုပ္ကုိ လွမ္းယူကာ ေန႔လည္က

စဥ္းစားမိတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလး တစ္ခုကုိ စတင္ ေရးဖုိ႔ ဟန္ျပင္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒီ

အေၾကာင္းကေတာ့ တျခား မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလဲ ေလာကဓံ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း

ကုိ ေရးသားလုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္.....။

ေလာကႀကီးမွာ ေနထုိင္ရသည့္အခါ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ ေနထုိင္ၾကသလုိ အသုိင္း

အဝုိင္းႏွင့္ ေနထုိင္ၾကသည္မွာ ေလာကဓမၼတာပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ဳိ႕က ကုိယ္

က်င္လည္သည့္ အလုပ္အကုိင္ႏွင့္ အသုိင္းအဝုိင္းမွာပင္ မျဖစ္မေန ေတြ႔ႀကဳံရမည့္

လက္ေတြ႔က်တာႏွင့္ လက္ေတြ႔မက် တဆင့္ ၾကား၍ သိရေသာ အေၾကာင္းအရာ

မ်ားလည္း ရွိၾကမည္မွာ တကယ္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ဳိ႕က ႀကဳိးစား ရုန္းကန္ေနမႈ၊ အလုပ္ကုိ

အားစုိက္ေနခုိက္ အလုပ္ႏွင့္ မတန္ေအာင္ ဖိအားေတြႏွင့္ လႈပ္ရွား ရုန္းကန္ေနရတာလည္း

ရွိျပန္တယ္။

လူတုိင္းရင္မွာ မဂၤလာ

လူတုိင္းရင္မွာ မဂၤလာ

လူသားတုိင္း မဂၤလာအေၾကာင္း သိၾကပါလိမ့္မည္။ သုိ႔ေသာ္ မဂၤလာဆုိသည့္ အေၾကာင္းေလးကုိ တနည္းအားျဖင့္ တတ္ႏုိင္သမွ် ေအာက္ပါအတုိင္း တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

မဂၤလာဆုိတာ ဘာလဲ?

မဂၤလာဆုိတာသည္ မဂႍပါပံ လုနာတိ ဆိႏၵတီတိ မဂၤလံ လုိ႔ ပါဠိေတာ္မွာ ဆုိထားပါတယ္။

မဂႍပါပံ၊ မေကာင္းမွဳ အကုသိုလ္ ဒုစရုိက္တရားေတြကို၊ လုနာတိ ဆိႏၵတီတိ၊ မလာမကပ္ေအာင္ တားဆီးပိတ္ပင္တတ္ တားျမစ္ ျဖတ္ေတာက္တတ္၏၊ ဣတိ တသၼာ၊ ထို႔ေၾကာင့္၊ မဂၤလံ၊ မဂၤလာမည္ပါေပ၏။

ကုရုတုိင္းမွ စာရိတၱမ်ဳိးေစ့

ကုရုတုိင္းမွ စာရိတၱမ်ဳိးေစ့

အခ်ိန္ ကာလအားျဖင့္ ညအခါျဖစ္သလုိ ၿပီးခဲ့တဲ့ စကၠန္႔ပုိင္းေလာက္က မုိးေတြ တဖြဲဖြဲ ရြာသြန္းသြားခဲ့ပါတယ္။ မုိးစဲသြားေသာအခါ ပတ္ဝန္းက်င္ တခုလုံး တိတ္ဆိတ္ေနပါတယ္။ စာေရးသူအေနနဲ႔ ေတာ္သလင္းလျပည့္ ဂရုဓမၼ (သုိ႔မဟုတ္) ကုရုဓမၼ အေၾကာင္းေလး ေရးသားဖုိ႔ရန္ စာအုပ္ အနည္းငယ္ ဖတ္ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဂရုဓမၼ (သုိ႔မဟုတ္) ကုရုဓမၼ အေၾကာင္းေလးကုိ စတင္ေရးသားလုိက္ပါတယ္...။

ေတာ္သလင္းလဆုိတာ ဗုဒၶဘာသာေတြ အေနျဖင့္ မွတ္သားစရာ ေကာင္းလြန္းေသာ လျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အျပင္ ယင္းမာႀကဳိင္သင္း လ ေတာ္သလင္း ဆုိတာ ျမန္မာတုိ႔ ဆုိရုိးျပဳခဲ့ၾကတာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။

သုိ႔ေသာ္ မုိးေႏွာင္းကာလျဖစ္သလုိ ေတာ္သလင္း ေနမင္းဟာ ငါး ပုဇြန္ ေသေအာင္ ျပင္းလြန္းပါ တယ္လုိ႔လည္း ဆုိၾကျပန္ပါတယ္...။

ဒါေပမဲ့ ေတာ္သလင္းလျပည့္ေန႔သည္ ျမန္မာတုိ႔အတြက္ ေန႔ထူး ေန႔ျမတ္ ျဖစ္ပါေပတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ပါရမီ ဆယ္ပါးတုိ႔တြင္ သီလ ပါရမီႏွင့္ တုိက္ရုိက္ ဆက္စပ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။

ထုိ႔အျပင္ ေရွ႕ျမန္မာ အစဥ္အဆက္က ေတာ္သလင္းလျပည့္ေန႔ကုိ ဂရုဓမၼ အခါေတာ္ေန႔ဟု ဆုိရုိးျပဳၾကပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိစဥ္အခါတုန္းက မထင္မရွား ရဟန္းေတာ္ ႏွစ္ပါး ဟသၤာတေကာင္ကို အေလာင္းအစားနဲ႔ သတ္ဖို႔ ႀကိဳးစား အားထုတ္ၾကပါတယ္။ ထုိ႔ရဟန္းႏွစ္ပါးသည္ ေကာင္းကင္ပ်ံ၀ဲေနတဲ့ ဟသၤာကို ေက်ာက္ခဲျဖင့္ လွမ္းပစ္ေလရာ ေက်ာက္ခဲမွန္၍ ဟသၤာသည္ ေအာ္ဟစ္ျမည္ တမ္းလ်က္ ေျမျပင္က်ေရာက္လ်က္ ေသဆုံးခဲ့ရတယ္။

The story was told in reference to a monk who had killed a wild goose. Two monks bathed in Aciravatī, and while standing on the bank, drying, they saw two geese appear. The monks took a bet as to which should hit the goose in the eye, and one of them threw a stone which pierced one eye and came out of the other. The monk was reported to the Buddha. (Kurudhamma Jataka No-276)

ထုိအေၾကာင္းကို ျမတ္ဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ သိေတာ္မူသျဖင့္ ခ်စ္သားရဟန္း သင္ဟာ သာသနာေတာ္မွာ ရဟန္း၀တ္ေနပါလ်က္ ပါဏာတိပါတကံကုိ ျပဳလုပ္တာ လက္ေဆာ့ ေျခေဆာ့ ရွိလွေခ်ၿပီ...။၊

ဟိုေရွးေရွးတုန္းက ဘုရားအစရွိေသာ သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ပညာရွိေတြဟာ သာသနာပ ကာလမွာ သတ္ဖို ႔ေနေနသာသာ  သီလတရားေတြကုိ အသက္သမွ် တန္ဖိုးထား၍ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကေၾကာင္းကုိ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ အတိတ္ဇာတ္ျဖစ္ေသာ ကုရုဓမၼ ဇာတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

The Bodhisatta was once born as the son of Dhananjaya, king of the Kurus, and, after his fathers death, reigned in Indapatta. He observed the Kurudhamma - that is to say, the pancasila - as did the queen mother, his queen consort, the viceroy, the chaplain, the kings driver, his charioteer, the treasurer, the keeper of the royal granaries, the palace porter and the courtesan of the city.

အတုမရွိ ရတနာသုံးပါး စုံညီေသာ လျပည့္ဝါဆုိ

အတုမရွိ ရတနာသုံးပါး စုံညီေသာ လျပည့္ဝါဆုိ

ယေန႔ သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၂၅၅၇ ခုႏွစ္ ၊ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၅၇ ခုႏွစ္ ၊ ဝါဆုိလျပည့္ တနလၤာေန႔ (၂၂ - ၀၇ - ၂၀၁၃ ) ခုႏွစ္တြင္ တရားခ်စ္ခင္ သာသနာ့ႏြယ္ဝင္ သူေတာ္စဥ္ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ အေနအားျဖင့္..

(သေႏၶ ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္ မိန္႔ျမြက္ လဝါဆုိ) ဆုိတာ

သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ မွတ္သားၿပီးသားျဖစ္မွာပါ။

(၁) ပဋိသေႏၶတည္သည့္ေန ့-မဟာသကၠရာဇ္-၆၇၊ ဝါဆုိလျပည့္ (ၾကာသပေတးေန ့)

(၂) ေတာထြက္သည့္ေန ့- မဟာသကၠရာဇ္-၉၇၊ ဝါဆုိလျပည့္ (တနလၤာေန ့)

(၃) ဓမၼစၾကၤာတရားဦးေဟာေန ့- မဟာသကၠရာဇ္-၁၀၃၊ ဝါဆုိလျပည့္ (စေနေန ့)

(၄) ေသာတာပန္လူသားစေပၚသည့္ေန ့-မဟာသကၠရာဇ္-၁၀၃၊ ဝါဆုိလျပည့္ (စေနေန ့)

(၅) သံဃာရတနာစေပၚသည့္ေန ့- မဟာသကၠရာဇ္-၁၀၃၊ ဝါဆုိလျပည့္ (စေနေန ့)

ထုိ႔အျပင္ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ ခုႏွစ္ေန႔ ဘုရားရွိခုိးမွာလည္း ေအာက္ပါ အတုိင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဘုရားျဖစ္ခါ မိဂဒါသုိ႔ စၾကာေရႊဖဝါး ျဖန္႔ခ်ီသြား၍ ငါးပါးဝဂၢီ စံုအညီႏွင့္ မဟီတစ္ေသာင္း တိုက္အေပါင္းမွ ခေညာင္း ကပ္လာ နတ္ျဗဟၼာကုိ ဝါဆုိလျပည့္ စေန႔ေနဝယ္ ေႂကြေႂကြလ်မ္း တက္ ဓမၼစက္ကုိ မိန္႔ျမြက္ေထြျပား ေဟာေဖာ္ၾကားသည္ တရားနတ္စည္ ရြမ္းတယ္ကုိး။

(လယ္တီ ဆရာေတာ္)

မၾကာမွီ ေရာက္ရွိလာေတာ့မည္ ဝါဆုိလျပည့္ ဓမၼစၾကၤာ အခါေတာ္ေန႔ဟာ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ သစၥာေလးပါး၊ အမွန္တရားတုိ႔ကုိ ေဟာျပခဲ့တဲ့ သစၥာအလင္းေရာင္ ေဆာင္ယူျပသ ခဲ့တဲ့ ေန႔ထူး ေန႔ျမတ္ အခါ သမယ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼစၾကၤာတရားဦး ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့တဲ့ ေနရာေလးကလည္း ရုိးရုိး ရွင္းရွင္းေလးျဖစ္တယ္ဆုိတာ မွန္းဆ ၾကည္ညဳိလုိ႔ရပါတယ္။

ထုိ႔အျပင္ ျမတ္ဗုဒၶေလာင္းလ်ာဟာ ေတာမွာ ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

(ကပိလဝတ္ျပည္ႏွင့္ ေကာလိယျပည္ အၾကား လုဗၺိနီအင္ၾကင္းေတာ)
ျမတ္ဗုဒၶေလာင္းလ်ာသည္ ေတာမွာ တရားက်င့္ၾကံအားထုတ္ခဲ့တယ္။ ထုိ႔အျပင္ဘုရားျဖစ္ျပန္ေတာ့လည္း ေနရဥၹရာ ကမ္းေျခႏွင့္ လူသူမနီးတဲ့ ေဗာဓိေညာင္ ပင္ေအာက္မွာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ (သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔ရာျဖစ္တဲ့ ဥရုေဝဠေတာ)။

ျမတ္ဗုဒၶ တရားဦး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တာလည္း ဣတိပတနေခၚဆုိတဲ့ သားေပါင္းစုံေသာ ေတာထဲမွာပင္ျဖစ္သည္။ (မိဂဒါဝုန္ေတာ)

လူသုံးပါးတုိ႔၏ ဦးခုိက္ရာျဖစ္ေသာ ျမတ္ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ေတာ့လည္း( ကုသိနာရုံ) ပင္မ်ဳိးစုံသည့္ ရဂုံသာေမာ အင္ၾကင္းေတာမွာပင္ျဖစ္ေလသည္။ (မလႅာမင္းတုိ႔ စုိက္ပ်ဳိးထားေသာ ရဂုံသာေမာ အင္ၾကင္းေတာ)

ဘုရားအစရွိေသာ ေရွးသူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ အရိပ္စုံလွ သာယာလွတဲ့ သစ္ပင္ေတာေတာင္ေတြမွာ ေမြ႔ေလ်ာ္ၾက တာ သူေတာ္ေကာင္း တုိ႔ အေနနဲ႔ လြန္စြာ မွတ္သားစရာ ေကာင္းပါတယ္။

ထုိ႔အျပင္ ဆရာၾကီး မင္းသုဝဏ္ကလည္း မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္အတြက္ ေအာက္ပါ ကဗ်ာေလးကုိ ေရးသားသြားသည္ကုိလည္း ေတြ႔ရျပန္တယ္။

“ဝါဆုိ ဝါေခါင္ ေရေတြႀကီးလို႔

သေျပသီးမွည့္ေကာက္စို႔ကြယ္

ခရာဆူးၿခံဳ ဟိုအထဲက

ေမွ်ာ့နက္မည္းႀကီး တြယ္တတ္တယ္

ေမွ်ာ့နက္ဆိုတာ ခ်ိဳနဲ႔လားကြယ့္

ေႁမြနဂါးေတာင္ ေၾကာက္ဘူးကြယ္

တုိ႔လည္းေၾကာက္ေပါင္ အတူသြားစို႔

အုန္းလက္ႏြားေလး ထားခဲ့မယ္

သြားမယ္ သြားမယ္။” (ဆရာၾကီး မင္းသုဝဏ္)

တဖန္ ရဟန္းပညာရွင္ေလးေတြကလည္း ဝါဆုိလျမတ္အတြက္ ေအာက္ပါအတုိင္း ကဗ်ာေရးစပ္လုိ႔ထားသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။

ဝါဆုိလျမတ္ႏွင့္ ဝါကပ္သံဃာေတာ္

အု႔ံမႈိင္းငယ္တဲ့၊ နယ္ရွစ္ခြင္

ေငြစန္း အာသဠွီႏွင့္၊

ယွဥ္ကာမွီ ပုဏာျပည့္တယ္၊

ထြန္းသည့္ေဝဟင္။

နဘံမွာ ျပာမွိန္ခပါလုိ႔

ဝသႏၱာ ခါခ်ိန္စမွာမုိ႔

နာဂိန္ပ တာရာဆင္

အာကာခြင္က ပဇၨဳန္ဖ်န္း။

ပဥၥင္းေတာ္ခံ

မယြင္းေနာ္ အခါတန္ေပါ့

မဟာဒါန္ အဌဂၤငယ္ႏွင့္

ဘဂဝါ အရဟံ ရင္ျပင္ဝမွာလ

တင္သရန္ မာလာကံုးၾကတယ္

ပုန္းညက္ေငြပန္း။ (အရွင္ အလကၤာ)

သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၂၅၅၇ ခုႏွစ္၊ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၅ ခုႏွစ္၊ ခရစ္ႏွစ္၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ယခုႏွစ္ ဂ်ဴလုိင္လ ၂၂- ရက္ေန႔တြင္ ဝါဆုိလျပည့္ တနလၤာေန႔ ျဖစ္ပါေပသည္။ ဝါဆုိလသည္ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတုိင္း မုိးသားတုိ႔ျဖင့္ အုပ္ဆုိင္းေသာ အခ်ိန္သမယ ျဖစ္သည္။

အာသဠွီနကၡတ္ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ၿဂိဳလ္ခြင္ကာလ ျဖစ္သည္။ ဝႆႏၱ မုိးေလးလတုိ႔၏ ဥတုအစ ျဖစ္သည္။ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး မုိးခ်ဳန္းသံတုိ႔ျဖင့္ တဂ်ိန္းဂ်ိန္း ျမည္သံေပးေသာ အခါသမယ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းခံ ရွင္ျပဳေသာ ကာလ ျဖစ္သည္။ အျဖဴေရာင္ ပုန္းညက္ပန္းတုိ႔ ပြင့္လန္းရာ ရာသီဦး ျဖစ္သည္။

ျမန္မာဆယ့္ႏွစ္လ ရာသီပြဲေတာ္တြင္ ဝါဆုိလ၏ အဓိပၸါယ္မွာ “ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔ မိမိ၏ ေက်ာင္းအရာမ္အတြင္း၌ ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ မေရႊ႕မေျပာင္းဘဲ ေနထုိင္ သီတင္းသံုးျခင္းကုိ ရည္စူး၍ ဝါဆုိလ ေခၚသည္” ဟု ဖြင့္ဆုိသည္။

ဝါဆုိလတြင္ ရွင္၊ ရဟန္း ပဥၥင္းခံသည့္လဟုလည္း သတ္မွတ္ၾကသည္။ အေၾကာင္းကား ဝါတြင္းသံုးလအတြင္း ညအိပ္ ခရီးသြားလာခြင့္ မရွိသျဖင့္ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ား အစုံအလင္ရွိၾကသည္။ ထုိေၾကာင့္ ရွင္၊ ရဟန္း ခံရန္၊ ျပဳရန္ အတင့္ေတာ္ဆံုးလဟု ဆုိသင့္ေပသည္။

ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္ၾကသည့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ဝါဆုိလျပည့္ႏွင့္ သက္ဆုိင္သည့္ ဗုဒၶဝင္ အခ်က္အလက္ မ်ားကုိ သိရွိထားၾကသည္။ က်က္မွတ္ထားၾကသည္။ “သေႏၶ၊ ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္၊ ေဟာျမြက္သံခ်ဳိ လဝါဆုိ” ဟူ၍ ႏႈတ္တက္ေနၾကသည္။

ဗုဒၶရွင္ဘုရား ပဋိသေႏၶ တည္ေတာ္မူျခင္း၊

ထြက္ေတာ္မူ နန္းက ခြါျခင္း၊

တရားဦးဓမၼစၾကာ ေဟာၾကားျခင္းတုိ႔သည္ တုိက္ဆုိင္စြာျဖင့္ ဝါဆုိလျပည့္ေန႔ခ်ည္း ျဖစ္ေနခဲ့ သည္။

ထုိေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶဘာသာ တုိင္းျပည္မွန္သမွ် ဝါဆုိလျပည့္ကုိ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေရွးေခတ္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ခရီးထြက္ရသည္မွာ “သာသနာျပဳခရီး ၾကြခ်ီၾကေလာ့” ဟူေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ စကားေတာ္ကုိ လုိက္နာေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ျပန္ေျပာင္း တင္ျပရမည္ ဆုိေသာ္- ဝါဆုိလျပည့္ညတြင္ တရားဦးဓမၼစၾကာ နာၾကားျပီး သည့္ေနာက္ ပဥၥဝဂၢီ ငါးပါးအစုထဲတြင္ အႀကီးဆံုးျဖစ္ေသာ ေကာ႑ညေထရ္ ေသာတာပန္တည္ခဲ့ပါသည္။

ဝါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၅-ရက္ေန႔တြင္ ဒုတိယ တရားေတာ္ျဖစ္သည့္ အနတၱလကၡဏသုတ္ေတာ္ကုိ နာၾကားၿပီးေနာက္ ပဥၥဝဂၢီငါးပါးလံုး ရဟႏၱာ ျဖစ္ၾကသည္။ ဘုရားရွင္ အပါအဝင္ လူသား ၆-ဦး ရဟႏၱာ ျဖစ္ၾကသည္။

ယသေထရ္ အစရွိေသာ လူသား ၅၅-ဦး ရဟန္းဝတ္ၿပီးေနာက္ ရဟန္းတရား အားထုတ္သျဖင့္ မဂ္ဖုိလ္ေပါက္ ရဟႏၱာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ျပန္သည္။ ထုိႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ မတုိင္ခင္ ကာလအေတာအတြင္း လူသား ၆၁-ဦးတုိ႔ ရဟႏၱာျဖစ္ႏွင့္ေနၾကေပၿပီ။

ပါဠိအဆုိကား- ေတန ေခါ ပန သမေယန ဧကသဌိ ေလာေက အရဟေႏၱာ ေဟာႏၱိ- ထုိအခ်ိန္တြင္ ေလာကႀကီး၌ ၆၁-ပါးေသာ ရဟႏၱာမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။(မဟာဝါ ပါဠိေတာ္၊ မဟာခႏၶကဝဂ္)

ထုိသုိ႔ ရဟႏၱာ ေျခာက္က်ိပ္တစ္ပါး ေပၚထြန္းလာေသာအခါ တစ္ေနရာတည္းတြင္ စုေဝးမေနၾကဘဲ နယ္လွည့္ သာသနျပဳၾကရန္ ျမတ္ဗုဒၶက မိန္႔ၾကားသည္။ သုိ႔ျဖင့္ ေန႔မအား၊ ညမနား ရဟန္းေတာ္မ်ား ခရီးထြက္ကာ ျမတ္ဗုဒၶေဒသနာေတာ္ကို ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေန ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဤသည္ကား ဝါဆုိလျပည့္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ သူေတာ္ေကာင္း အားလုံးတုိ႔ ဤဝါဆုိလျပည့္ အေၾကာင္းရင္းကို သိ၍ သာသနာေတာ္ကုိ ဆထက္မက ၾကည္ညဳိႏုိင္ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္္လုိက္ပါသည္။

တကၠသုိလ္ျမတ္မင္း 

http://www.venpunnavamsa2.com/ 

http://www.myatminnpoem.blogspot.com/

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ သမုိင္းအက်ဥ္း

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေျပာခဲ့ေသာ အမွတ္တရ စကားေလးပါ

၁။ ၁၉၃၂-ခုႏွစ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ တကၠသုိလ္သုိ႔ေရာက္၏။
ထုိအခ်ိန္ကာလသည္ သူ႔အသက္ ၁၇ ႏွစ္သာ ရွိေသး၏။

၂။ သူ႔ အသက္ ၂၀ အရြယ္တြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမွထုတ္ေ၀ေသာ အုိးေ၀မဂၢဇင္း၏ တာ၀န္ခံ အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့၏။

၃။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ သူ႔အသက္ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္တြင္ ေက်ာင္းသား သပိတ္ႀကီး၏
ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ျပတ္ျပတ္သားသား ေဆာင္ရြက္ခဲ့၏။

၄။ သူ႔အသက္ ၂၂ ႏွစ္အရြယ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢအသင္း၏ ဥကၠ႒အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံရ၏။

၅။ သူ႔အသက္ ၂၃ ႏွစ္တြင္ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ တုိ႔ဗမာ (သခင္)အစည္းအ႐ုံး၌ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ျဖစ္လာ၏။

၆။ သာယာ၀တီ ညီလာခံ၌ ၿဗိတိသွ်အစုိးရကုိ လက္နက္ျဖင့္ ေတာ္လွန္
ပုန္ကန္ရန္ အစီအစဥ္မ်ား ေရးဆြဲေပးခဲ့စဥ္က သူ၏အသက္မွာ ၂၅ ႏွစ္
သာရွိေသး၏။

(သူ၏ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္မ်ားက သူ၏ လက္နက္ကုိင္ ပုန္ကန္ ေတာ္လွန္ေရး အစီအစဥ္မ်ားကုိ လုပ္လုိ႔ ျဖစ္ပါ့ မလား -- လက္နက္ ဘယ္ကရမွာမုိ႔လဲ စသည္ျဖင့္ သံသယရွိၾက၏။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ အာင္ဆန္းသည္ ေခါင္းေဆာင္ပီပီ မိမိလုပ္ငန္း၌ ေတြေ၀ျခင္းမရွိ စိတ္အား ေလ်ာ့တတ္ျခင္းမရွိ “ဓားျပဂုိဏ္းေတြေတာင္မွ လက္နက္ရေအာင္ ရွာႏုိင္ေသးတာ က်ဳပ္တုိ႔ေကာဘာျဖစ္လုိ႔ လက္နက္မရွာ ႏုိင္ရမွာလဲ” ဟု ေတြေ၀ေနေသာ သူ၏ ရဲေဘာ္မ်ားကုိ ျပန္ေျပာခဲ့၏။)

၇။ သူ႔အသက္ ၂၅ ႏွစ္သာသာတြင္ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ ပုန္ကန္ေရးအတြက္ ႏုိင္ငံျခား အကူအညီ ရႏုိင္ရန္ ျမန္မာျပည္မွ တိတ္တဆိတ္ထြက္ခြာသြားခဲ့၏။

လျပည့္နယုန္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဂုဏ္

 

လျပည့္နယုန္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဂုဏ္

 

ဒီေန႔ဟာ (Great Occasion and Great Noble Day) ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္တဲ့ (The Full_Moon Day Of Nayone) နယုန္လျပည့္ မဟာသမယအခါေတာ္ေန႔ဟု ေခၚႏုိင္သလုိ Poswan-Day ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ယေန႔ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ပုခတ္တြင္းမွာ ေမြးဖြားၾကကုန္ေသာ (We were born in the cradle of Buddhism and Buddha) ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔အတြက္ တကယ္ထူးျမတ္ေသာ ေန႔ျဖစ္သည္။

နယုန္လျပည့္ေရာက္တုိင္းလည္း ျမန္မာျပည္မွာရွိၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ သူေတာ္စဥ္ေတြက မဟာသမယအခါေတာ္ေန႔ က်င္းပၾကသလုိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာလည္း Poswan-Day လုိ႔ဆုိျပီး မဟာသမယအခါေတာ္ေန႔ကုိ က်င္းပၾကပါတယ္။

ထုိ႔အျပင္ အိမ္နီးခ်င္း ထုိင္းႏုိင္ငံမွာပါ မဟာသမယအခါေတာ္ေန႔ကုိ က်င္းပၾကမည္လုိ႔ ယူဆရသလုိ အျခားအျခားေသာ ေထရဝါဒ ႏုိင္ငံမ်ားျဖစ္တဲ့ လာအုိ၊ ကေမၻာဒီယား၊ စသည္ ေထရဝါဒႏုိင္ငံမ်ားက မဟာသမယအခါေတာ္ေန႔ကုိ က်င္းပၾကပါတယ္။

ဒီလုိ မဟာသမယေန႔ထူး ေန႔ျမတ္ကုိ က်င္းပျခင္းသည္ ေကာင္းမြန္ေသာ (The Great Beautiful wholesome Deed) မဟာကုသုိလ္ၾကီးပင္ျဖစ္သည္။ ထုိကုသုိလ္သည္ လက္ေတြ႔ဘဝတြင္ ေနထုိင္ၾကသည့္ လူသားမ်ားအတြက္ ပီတိသုခ ခ်မ္းသာကုိ လက္ေတြ႔လက္ငင္း ရရွိေစပါတယ္။ တစ္ခါတရံ လူ႔ဘဝ ေနထုိင္ၾကတဲ့အခုိက္အတန္႔ တစ္ခါတရံ လူပင္ပန္း စိတ္ပင္ပန္းသလုိ (Physical-Tiredness and Metal-Tiredness) စိတ္ေမာနဲ႔ လူဘဝကုိ ျဖတ္သန္းၾကရပါတယ္။

အဲဒီလုိ အခါမ်ဳိးမွာ (physical-Tiredness and Metal-Tiredness) စိတ္ပင္ပန္းမႈ ကိုယ္ပင္ပန္းမႈေတြကုိ သက္သာေစေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ (Dhamma medicines) တရားေဆးတုိ႔ျဖင့္ ပီတိသုခ ခ်မ္းသာကုိ တနည္းေျပာရလွ်င္ (Happiness of Dhamma) ဓမၼခ်မ္းသာကုိ လက္ငင္းခ်က္ခ်င္း ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

သုိ႔ေသာ္ (Religious) ဘာသာတရားတုိင္းသည္ ေကာင္းက်ဳိးကုိသာ လုိလားၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ (Religious) ဘာသာတရားသည္ လူသားတုိင္းအတြက္ (Peace and Harmony) ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အသြင္ေဆာင္သလုိ ဗုဒၶဘာသာ၏ တရားေတာ္မ်ားသည္လည္း ဤကဲသုိ႔ေသာ (Peace and Harmony) အညီအမွ် ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အသြင္ေဆာင္ပါတယ္။

ဒီေန႔လုိ နယုန္လျပည့္ မဟာသမယ အခါေတာ္ေန႔မွာ ဟိုအတိတ္ဆီက ေန႔ရက္ေတြကုိ ျပန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ေလာက္က ႏွစ္ျပည္ေထာင္မင္းေတြ အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကပိလဝတ္မင္းနဲ႔ ေကာလိယမင္းေတြကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဖုိ႔အတြက္ တရားေရေအး တုိက္ေၾကြးခဲ့တာကုိ ၾကည့္၍ ေရာဟိဏီျမစ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး ေတာင္သူ လယ္သမားႏွစ္ဦးကစ၍ လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရးအတြက္ စစ္ျဖစ္ေတာ့မည့္ ကပိလဝတ္ မင္းသားနဲ႔ ေကာလိယမင္းသားတုိ႔ကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဖူးပါလားဆုိတာ သိရွိၾကသျဖင့္ ယေန႔ေခတ္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္တုိ႔သည္ Apply လုပ္ျပီး က်င့္သုံးသင့္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ လက္ေတြ႔က်က် က်င့္သုံးလွ်င္ တကယ္က်င့္သူတုိ႔အတြက္ တကယ္ပင္ အက်ဳိးရွိေသာ တရားေတာ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္တယ္။

အေမွာင္ကုိခြင္းလုိ႔ အလင္းေဆာင္ေသာ ဘဝစြမ္းအင္

 

အေမွာင္ကုိခြင္းလုိ႔  အလင္းေဆာင္ေသာ ဘဝစြမ္းအင္

အရာအားလုံးတုိ႔မွာ ရဲရင့္ျပတ္သားျခင္း

သတိတရားျဖင့္ မေမ့မေလ်ာ့ မွတ္သားႏုိင္ျခင္း

ဆင္ျခင္တတ္ေသာ ပညာရွိျခင္း

ဆုိဆုံးမမႈ အေပၚတြင္ နာခံႏုိင္ျခင္းတုိ႔သည္

မိမိတုိ႔ ဘဝကုိ ဆီမီးတန္ဆာျဖင့္

ဦးေႏွာက္ကုိ လက္ေတြ႔ အသုံးခ်တတ္ျခင္း ျဖစ္တယ္...။


တကယ္တမ္းေတာ့....

ဦးေႏွာက္ဆုိတာ အသုံးခ်တတ္တဲ့

သူအတြက္ေတာ့ လက္နက္ေကာင္း တစ္လက္ ျဖစ္တယ္..။

မိမိ ဦးေႏွာက္ကုိ အသုံးမခ်တတ္တဲ့

သူအတြက္ေတာ့ အမ်ား စြန္႔ပစ္ခံျဖစ္သည့္

အမႈိက္ပုံႀကီး ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္....။


မိမိ ဦးေႏွာက္ အသုံးမခ်တတ္လွ်င္

မ်က္ေမွာက္ဘဝႏွင့္ အနာဂတ္မွာ

ကုိယ္ ဆင္းရဲမႈႏွင့္ စိတ္ ဆင္းရဲမႈေတြ ရင္ဆုိင္ရလိမ့္မည္...။


မိမိ ဦးေႏွာက္ကုိ အသုံးခ်တတ္လ်င္

မ်က္ေမွာက္ဘဝႏွင့္ အနာဂတ္မ်ားမွာ

မိမိ ရည္မွန္းသည့္ ပန္းတုိင္သုိ႔

လြယ္ကူစြာ ေရာက္ရွိၾက၍

မိမိတုိ႔ ဘဝဆီမီးတန္ဆာကုိ

ေကာင္းစြာ ထြန္းညွိႏုိင္မည္မွာ

ေျမႀကီးႏွင့္ လက္ ပုတ္ခတ္လုိ႔

မလြဲ ဧကန္ အမွန္ပင္ ျဖစ္တယ္...။

တကၠသုိလ္ျမတ္မင္း

ပဋိပကၡ ပုံစံကုိ ရွာေဖြျခင္း အပုိင္း (၁)

ပဋိပကၡ ပုံစံကုိ ရွာေဖြျခင္း အပုိင္း (၁)

ဒီေန႔ နံနက္ ေက်းငွက္ေတြရဲ႕ ေတးသံႏွင့္ ကုိလံဘုိၿမဳိ႕ရဲ႕ အလွအပဟာ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးထဲမွာ အေတြးတစ္ခု ဝင္ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒါကလည္း ကၽြန္ေတာ္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ရက္ေလာက္က Peace Information and Problem Solving an any Conflicts in the society or organization ဆုိတဲ့ သင္တန္းေလးက ရရွိလာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးကုိ ျပန္လည္ မွ်ေဝေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ တက္လာတဲ့ ဒီသင္တန္းက ရရွိလာတဲ့ အသိပညာ အတက္ပညာေတြကုိ အခုလုိ မွ်ေဝ ေရးသားလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ပထမဦးဆုံး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္၊ အသုိင္းဝုိင္း၊ အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ ပထဝီဝင္ စသည္တုိ႔မွာ (Conflicts) ပဋိပကၡျဖစ္လာျခင္း အေၾကာင္းအရာေတြကုိ (Research) တစ္ခုအေနနဲ႔ ေလ့လာၾကည့္ရမည္ဆုိလွ်င္ ျပႆနာ ျဖစ္လာျခင္း (Tools, Materials and Facts) အခ်က္အလက္ေပါင္း မ်ားစြာကုိ ေတြ႔ၾကရမည္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလုိ အခ်က္အလက္ Conflict Causative Roots လုိ႔ေခၚတဲ့ ပဋိပကၡ အေၾကာင္းရင္း ေရေသာက္ျမစ္ မရွိပါပဲ ျပႆနာတစ္ခုသည္ ျဖစ္ေပၚလာမည္ မဟုတ္ပါ။ ျပႆနာ ျဖစ္ေပၚလာျခင္း အေၾကာင္းရင္း ေရေသာက္ျမစ္ရွိ၍သာ ပဋိပကၡႏွင့္ ျပႆနာ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္က Conflict Structure ျပႆနာျဖစ္ေပၚလာျခင္း ပုံသ႑ာန္လည္း ရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ Conflict Structure ဆုိတာကေတာ့ ျပႆနာ ျဖစ္ေပၚလာျခင္း ပုံစံတစ္ခု ျဖစ္သလုိ ျပႆနာ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဥပမာေျပာရလွ်င္ အိမ္ တစ္အိမ္မွာ ညီမႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ အဲဒီ ညီမႏွစ္ေယာက္က ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနထုိင္ၾကပါတယ္။ တေန႔ေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က စားပြဲတင္ထားတဲ့ လိေမၼာ္သီး တစ္လုံးကုိ ယူဖုိ႔ေျပာတယ္။ အၾကီးျဖစ္သူႏွင့္ အငယ္ျဖစ္သူ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ဘာမွ် တုိင္ပင္ မေနပါပဲ အဲဒီ လိေမၼာ္သီးကုိ သူလုိခ်င္တယ္ ငါလုိခ်င္တယ္ ဆုိျပီ အျငင္းပြားေနၾကပါတယ္။ လိေမၼာ္သီးကလည္း ရည္ရြယ္ခ်က္မတူတဲ့ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး လုယူမႈေၾကာင့္ ပ်က္စီး ဆုံးရႈံးသြားပါတယ္။